Parviz Umarbaev je rijedak primjer fudbalera iz Tadžikistana koji je godinama stabilan u evropskoj najvišoj ligi izvan postsovjetskog prostora. Sa 31 godinom nosi kapitensku traku i u plovdivskom „Lokomotivu“ i u reprezentaciji Tadžikistana — kombinacija liderstva na klupskom i reprezentativnom nivou koja za njegovu zemlju nije česta pojava.

Nedavno je Umarbaev odgovarao na pitanja navijača koje je prikupio Goal.tj — partner Eurasia Football. U nastavku donosimo njegove stavove uz dodatni kontekst.

Od ruske škole do Balkana

Umarbaev je kao tinejdžer prošao kroz ruski sistem i sa 17 godina debitovao za „Rubin“ iz Kazanja, jedan od najjačih ruskih klubova tog perioda. Nastupao je i za omladinske selekcije Rusije prije nego što je seniorsku reprezentativnu karijeru vezao za Tadžikistan.

Prekretnica se dogodila 2016. godine, kada je stigao u Bugarsku, u „Lokomotiv“ iz Plovdiva. Taj transfer odredio je njegovu karijeru i trajno ga povezao s balkanskim fudbalom.

Decenija kontinuiteta u Bugarskoj

Danas je Umarbaev rekorder „Lokomotiva“ po broju nastupa među stranim igračima — 245 utakmica (mart 2026). S klubom je osvojio dva Kupa Bugarske i Superkup.

Tri sezone proveo je i u CSKA 1948, gdje je upisao 78 nastupa u svim takmičenjima, potvrđujući kontinuitet na najvišem nivou bugarskog fudbala.

U aktuelnoj sezoni „Lokomotiv“ se bori za plasman u evropska takmičenja, odnosno za put ka UEFA Ligi konferencije, što dodatno naglašava koliko je Umarbaev i dalje važan faktor u ekipi.

Tokom godina radio je s Ljuboslavom Penevom i Ilijanom Ilievim, bivšim reprezentativcima iz generacije Hrista Stoičkova. Danas sarađuje sa slovenačkim trenerom Dušanom Kosićem, ostajući unutar balkanskog fudbalskog kruga.

Njegov stil igre — disciplina, taktička odgovornost i radna etika — oblikovan je upravo kroz tu školu.

Saigrači koji su obilježili epohu

U „Lokomotivu“ je godinama igrao uz istaknute figure bugarskog fudbala. Među saigračima koje je izdvajao kao najjače su Dimitar Iliev, Diniš Almeida i Birsent Karagaren.

Iliev je simbol kluba i dvostruki fudbaler godine u Bugarskoj, Almeida jedan od najtrofejnijih stranaca u ligi, dok je Karagaren bivši reprezentativac Bugarske i jedan od najproduktivnijih ofanzivnih igrača prvenstva.

Evropske večeri i duel s Tottenhamom

Umarbaev ima iskustvo igranja u evropskim takmičenjima. Najbliže velikoj senzaciji bio je 2020. godine u kvalifikacijama za Ligu Evrope protiv „Tottenhama“.

„Lokomotiv“ je vodio i bio nadomak iznenađenja, ali su dva crvena kartona promijenila tok utakmice. Engleski tim je izjednačio u 80. minuti, a pobjednički pogodak postigao pet minuta kasnije.

Iako je eliminacija bila bolna, taj meč pokazao je da plovdivski klub može igrati ravnopravno protiv znatno jačih i skupljih ekipa.

„Azijski Hrvati“ i kapitenska uloga

Na reprezentativnom planu Umarbaev ima 67 nastupa, 11 golova i 9 asistencija. U posljednjem meču nosio je kapitensku traku.

Bio je dio istorijskog plasmana Tadžikistana u četvrtfinale Azijskog kupa 2023. godine — debitantskog nastupa na tom turniru. Selektor Petar Šegrt tada je svoju ekipu nazvao „azijskim Hrvatima“, ističući disciplinu i mentalitet.

Reprezentacija je sada na korak od plasmana na Azijski kup 2027, pod vođstvom srpskog stručnjaka Dragana Stevanovića.

Modrić kao orijentir

Zanimljivo je da Umarbaev kao svog fudbalskog uzora navodi Luku Modrića — simbol inteligencije, dugovječnosti i liderstva na najvišem nivou.

U tom kontekstu, hrvatska veza dobija dodatnu težinu: selektor Hrvat, poređenje s hrvatskim mentalitetom i kapiten koji inspiraciju pronalazi u jednom od najvećih hrvatskih fudbalera.

Pogled ka Svjetskom prvenstvu

Kao kapiten reprezentacije, Umarbaev vjeruje da Tadžikistan jednog dana može igrati i na Svjetskom prvenstvu.

Smatra da su za to ključni:

• jača i konkurentnija domaća liga,
• bolja infrastruktura,
• te veći broj igrača koji će otići u zahtjevne evropske lige.

„Kao stranac moraš biti bolji od domaćih igrača. Plaćen si više i moraš to opravdati“, naglašava.

Budućnost

Umarbaev bi volio karijeru završiti u „Lokomotivu“ ili u tadžikistanskom „Istiklol“. O trenerskom poslu zasad ne razmišlja — fokus mu je isključivo na terenu.